درست است که آخرین پست این وبلاگ، پنج آذر نود و سه تاریخ نوشته شده است اما خودم خوب می دانم که دلم چقدر پیش اینجاست و چقدر اینجا را زندگی کرده ام که اگر نه روزی یک بار که حداقل هفته ای پنج بار را سر زده ام اینجا و پست ها و کامنت هایش را خوانده ام و خب وقتی صفحه ی سرور بلاگفا خراب شده را دیدم خیلی حالم گرفته شد. یوزرنیم و پسوردم را که زدم و میزکار بلاگفا باز شد حس کردم بعد از یک مسافرت طولانی به اتاق خودم برگشتم. تند و تند همه لینک ها و کامنت ها را چک کردم که همه سر جای خود باشند و خب... حالا که هست، نشسته ام کنار پنجره نیمه باز اتاقم و نسیم ملایمی لای انگشت هایم می لغزد و من حس خوب آرامش دارم که تیله همچنان می لغزد ...